Gij kunt niet trouw zijn
“Du kannst nicht treu sein” was een populaire carnavalswals in 1935, zeker nadat er een gelijknamige film rond verscheen. Het lied werd vrijwel meteen in het Nederlands vertaald in opdracht van de originele tekstschrijver Gerard Ebeler (1877-1956), de muziek van Hans Otten (1905-1942) bleef uiteraard dezelfde.
Tamboer maakte er een andere tekst op: “Hé! Jij bent van hier niet” en een paar collega’s-marktzangers probeerden het met een (zeer) vrije eigen “vertaling”.
Charel Laureys uit Antwerpen maakte er “Jij bent te mooi om trouw te zijn” van en August De Bruyne uit Zelzate leende de tekst van Laureys.
 |
 |
 |
 |
We houden het deze keer bij de “originele” vertaling, die is vanaf dit jaar rechtenvrij.(De muziek is dat al sinds 2012)
Gij kunt niet trouw zijn
070 [A] Gerard Ebeler (1877-1956) [C] Hans Otten (1905-1942)
Als lievling der vrouwen was Oscar bekend.
Aan hem zijn de meisjes als vliegen geklemd.
Doch Treesje die slimme, lei ’t anders aan boord
en van al zijn zeggen geloofde geen woord.
Want als hij bij haar kwam met liefdefatsoen
antwoordde zij spottend: “Bij mij, niets te doen!”
Gij kunt niet trouw zijn
neen, neen, dat kunt gij niet
want gij bemint mij slechts zolang ge me ziet
uw liefdeblijken
zijn maar alleen een schijn
want gij zijt veel te schoon
om trouw te kunnen zijn.
Als Adam alleen was,
in ’t aards paradijs
kon hij de getrouwheid
steeds stellen op prijs.
Hij wou, buiten Eva,
nooit een ander vrouw
daarom blijft hij’t voorbeeld
van eeuwige trouw
En, daar hij aan andere
liefde nooit dacht
zo moest moeder Eva
nooit zingen heel zacht:
Daarom, van de liefde,
voel ik nooit de smart
want ‘k houd haar bekoring
ver weg van mijn hart.
Het gaat met getrouwheid
net als met de Mei:
vier weken schoon weder,
en dan is’t voorbij.
Aldus, als z’u fluistren,
in’t oor liefdepraat,
geef hen met een glimlach
dees woorden te baat:
 |
Partituur * Gij kunt niet trouw zijn * |
 |
1. instrumentaal
|
Bronnen: Origineel: "Du kannst nicht treu sein" (1935) [A] Gerard Ebeler (1877-1956) [C] Hans Otten (1905-1942)
Wanneer de zon ons wakker maakt
Marktzanger C. Eelen, alias “De Zot”, leent het melodietje “On prend le café au lait au lit” van de Franse zanger Pierre Dudan (1916-1984), Frans geworden maar geboren in Moskou, zoon van een Zwitser en een Russin. Vader was overigens leraar Frans en overtuigd propagandist van de taal, zijn zoon kreeg dat dus van jongsaf ingelepeld. Het melodietje in kwestie heeft wat jodel-trekjes, dat zal dan wel te maken hebben met zijn Zwitserse roots.
Marktzanger “de Zot” vond het in elk geval vrolijk genoeg om er een andere vrolijke tekst bij te bedenken, die overigens wel in dezelfde sfeer blijft als het Franse origineel.
Wanneer de zon ons wakker maakt
1077 [A] C. Eelen (“den zot”). [C] Pierre Dudan
Iedere man die zijn vrouw respekteert
heeft steeds een klein stamcafeetje
en al zijn geld heeft hij daar soms verteerd,
drinkt er zijn pinten, zijn theetje.
Toch spaart hij steeds een paar duiten,
een spaarkas bestaat in ’t café.
Trekt met ’t verlof naar den buiten
en iedere vriend die gaat mee.
Want elke mens heeft toch ook eens de wens
naar de vrije natuur.
Men voelt zich vrij in het bos, op de hei,
met een lucht blauw azuur.
Wanneer de zon ons wakker maakt
dan is het tijd voor ’t ochtendontbijt:
koffie met room of zoete thee,
dan roepen wij oliolee.
‘k Zie door het raam, in de wei,
koeien die grazen voorbij.
Oli olee, ‘k voel mij hier zo tevree,
over den berg en het dal, joehoe,
jodelt men nu overal, joehoe.
Oliolaolijee, Joehee.
Iedere man die zijn naam respekteert
heeft al eens een avontuurtje.
Vader die heeft het zijn zoon steeds geleerd:
’t leven is geen sinekuurtje.
Wilt ge u goed amuzeren,
ga met het verlof dan op reis.
Daar moet ge u niet generen,
men eet er kiekens met rijst.
Want op den buiten
waar vogeltjes fluiten,
daar is veel plezier.
’t Eten is fijn en een oud flesje wijn
brengt u weldra op zwier.
Waait er een triestige zuidwest of noord,
dat kan ’t cafétje niet deren.
d’harmonica’s spelen altijd maar voort,
de paartjes blijven floreren.
’t Lantarentje van daar boven
zwengelt en zwaait heel voldaan.
Het wil uw wand’lingen roven,
knipogend wenkt het u aan.
Kom je van de zee, van duinen of dijken,
voorbij het plein?
Hou je van leute in ’t matrozenrijk, ja,
daar wil je zijn:
|
Partituur * Wanneer de zon ons wakker maakt * |
|
1. instrumentaal
|
Bronnen: zangwijze: "On prend l'café au lait au lit" (1940) liedblad C. Eelen (MUZ0434 verzameling Brussselse liedbladen) fonoplaat Pierre Dudan https://youtu.be/JkQektYkEK8
Dat jij de liefste bent
Niet alleen marktzangersliederen werden door de mensen bijgehouden en nagezongen, tal van andere liederen werden van generatie tot generatie doorgegeven en gezongen bij de vele uren eentonige handarbeid die in een steeds verder verleden nodig waren om te overleven.
Dr. Tjaard W.R. De Haan (1919-1983) bewerkte een “oud Nederduits lied” en het werd overgenomen in het boekje “Jan Pierewiet” (1933).
De bewerking bestond erin dat de oorspronkelijke tekst werd vertaald naar het recentere Nederlands en dat de melodie werd uitgebreid met een (overbodig) kort refreintje.
Over de oorsprong van het lied zegt “Jan Pierewiet” verder niets, maar wij vonden de originele nederduitse tekst wel terug en in een Duits studentenliederenboek wordt vermeld dat het origineel in 1760 zou geschreven zijn door Josef Anton Steffan (1726-1797).
In de vertaalde versie zijn 3 strofen overgenomen. Die versie stopt zedig na de oproep van het smachtende meisje naar een onbekende jongeman toe om pas na middernacht haar kamer te betreden: dan slapen vader en moeder en “ik slaap alleen”. Wat er verder gebeurt wordt aan de fantasie van de zanger/toehoorders overgelaten. Veel fantasie is daarvoor niet nodig, en ook in de originele Nederduitse versie beperkt men zich meestal tot 3 strofen.
Er zijn echter ook versies die het nodig vonden om de fantasie uit te schakelen.
Die “volledige” versie gaat al volgt:
|: Kumm bi de Nacht, kumm bi de Nacht, segg mi was Leevs! : |2. Kumm du üm Middernacht, kumm du Klock een!
|: Vader slöpt, Moder slöpt, ick slap alleen. : |3. Klopp an de Kammerdör, fat an de Klink!
|: Vader meent, Moder meent, dat deit de Wind. : |
4. Kummt denn de Morgenstund, kreiht de ol Hahn,
|: Leevster min, Leevster min, denn mößt du gahn! : |
5. Sachen den Gang henlank, lies mid de Klink!
|: Vader meent, Moder meent, dat deit de Wind. : |
Wij denken ook dat drie strofen moeten volstaan …
Een interessante (nederduitse) versie zingt het “Mädchenchor Wernigerode” op de CD “As long as I have Music”
Dat jij de liefste bent
043 [AC] P.D.
Dat jij de liefste bent, is wat ik weet.
Kom in de nacht, kom in de nacht, zeg hoe je heet
Kom in de nacht, kom in de nacht, zeg hoe je heet
Falderalderom diredom.
Falderalderalde romme diredom.
Klop aan de kamerdeur, zacht met de klink
dat vader denkt, en moeder denkt, dat doet de wind
dat vader denkt, en moeder denkt, dat doet de wind
Kom pas na middernacht, kom om klok één.
Als vader slaapt en moeder slaapt, ik slaap alleen
Als vader slaapt en moeder slaapt, ik slaap alleen
|
Partituur * Dat jij de liefste bent * |
|
1. instrumentaal
|
|
2. versie van The Campground Singers
|
Bronnen: in “Jan Pierewiet - 1933” (MUZ0027 pag. 28)